قبل از مصرف ویتامینE درباره ی چگونگی مصرف آن بدانیم

موارد منع مصرف
مصرف ویتامین E در کسانی که حساسیت شناخته شده به هر فرآورده حاوی ویتامین E دارند، ممنوع است.

موارد احتیاط

کسانی که وارفارین مصرف می‌کنند باید در استفاده از دوزهای بالای ویتامین E (برای مثال، دوزهای بالاتر از 100 میلی‌گرم روزانه از d - آلفا – توکوفرول یا 200 میلی‌گرم روزانه dl- آلفا- توکوفرول) احتیاط کنند واگر چنین دوزی دریافت کردند، باید INRs خود را پایش کنند و در صورت لزوم دوز وارفارین به طور مناسب تنظیم شود. به همین ترتیب، افرادی که دچار کمبود ویتامین k هستند، مثل مبتلایان به نارسایی کبدی، باید در مصرف دوزهای بالای ویتامین E احتیاط کنند. در افرادی که هر ضایعه متمایل به خونریزی (مثل زخم‌های پپتیک خونریزی کننده) دارند، افرادی که شرح حالی از سکته مغزی هموراژیک دارند و کسانی که اختلالات ارثی خونریزی دهنده (مثل هموفیلی) دارند، ویتامین E باید با احتیاطات گسترده مصرف شود.

دوز‌های مکمل ویتامین E که از مقادیر RDA بیشتر باشد، نباید توسط زنان باردار و مادران شیرده استفاده شود. دوزهای بالای مکمل ویتامین E باید حدود یک ماه قبل از اعمال جراحی قطع شده و ممکن است به دنبال بهبودی پس از عمل جراحی مجدداً ادامه داده شود. تجویز مکمل‌های ویتامین E در نوزادان نارس با وزن تولد کم باید با احتیاطات گسترده وتنها توسط پرسنل پزشکی آموزش دیده انجام شود.

عوارض جانبی 

خطر بروز عوارض جانبی به دنبال مصرف مکمل‌های ویتامین E (در دوزهای تا 1 گرم روزانه از آلفا-توکوفرول) معمولاً بسیار اندک است. در یک کارآزمایی تصادفی بزرگ، مطالعه پیشگیری از سرطان آلفا- توکوفرول بتا کاروتن (ATBC)، که شرکت کننده‌ها در مطالعه مردان سیگاری فنلاندی بودند، گزارش شد، مردانی که روزانه 50 میلی‌گرم dl-آلفا-توکوفرول برای مدت 6 سال مصرف کرده بودند، افزایش 50 درصدی در مرگ و میر ناشی از سکته مغزی هموراژیک داشتند.

تعداد سکته مغزی در مصرف کنندگان در مقایسه با گروه کنترل 66 در برابر 44 بود. این نتایج از نظر آماری قابل توجه بود. نکته جالب توجه عدم مشاهده‌ی افزایش در میزان سکته‌ی هموراژیک در سایر مطالعات بزرگ و طولانی مدت بود که دوز دریافتی ویتامین E بالاتری نیز داشتند. میزان کلی سکته بین این دو گروه در مطالعه ATBC از نظر آماری معنی دار نبود. در گزارش اخیر آنها (آوریل 2000) در خصوص ویتامین E، انجمن ملی تحقیقات اعلام کرد: «به نظر می‌رسد یافته‌های غیر منتظره در مطالعه ATBC مقدماتی و محرک بود، اما تا زمانی که با کارآزمایی‌های بالینی سطح بالاتر، تأیید یا رد شود، متقاعد کننده نمی‌باشد.»

عوارض جانبی گزارش شده برای مکمل ویتامین E شامل خستگی مفرط، درد پستان، اختلالات عاطفی، ترومبوفلبیت، رتینوری، اختلالات گوارشی، تغییر سطوح لیپید سرم و مشکلات تیروئیدی است. این عوارض نادرند و هیچ یک از آنها در مطالعات کنترل شده گزارش نشده‌اند. افزایش بروز انتروکولیت نکروزان در نوزادان نارس، با وزن تولد بسیار پایین که روزانه200 میلی‌گرم آلفا – توکوفریل استات دریافت می‌کردند، گزارش شده است.
در یک متا-آنالیزی مشخص شد که ویتامین E با دوز روزانه 400IU و بالاتر ممکن است مرگ و میر به هر علتی را افزایش دهد. البته انتقادات زیادی به این متا – آنالیز وارد است. 

تداخلات
داروها
Amiodarone: ممکن است آلفا – توکوفرول برخی از عوارض جانبی این دارو را اصلاح کند. این مطلب از مطالعات کشت سلولی حاصل شده است. 
Anticonvulsants such as Phenobarbital, phenytoin and carbamazepine: ممکن است داروهای ضد صرع سطح پلاسمایی ویتامین E راکاهش دهند.

Antiplatelet drugs such as aspirin, dipyridamole, eptifibatide, clopidogrel, ticlopidine HCl, tirofiban and abciximab: دوزهای بالای ویتامین E ممکن است اثرات این داروهای ضد پلاکتی را تقویت کند.

Cholestyramine: ممکن است جذب ویتامین E را کاهش دهد.
Colestipol: ممکن است جذب ویتامین E را کاهش دهد.
Cyclosporin: براساس مطالعات کشت سلولی، آلفا – توکوفرول ممکن است عوارض جانبی کلیوی سیکلوسپورین را اصلاح نماید.
Ezetimibe: ممکن است جذب روده‌ای آلفا – توکوفرول را مهار کند.
Isoniazid: ممکن است جذب ویتامین E را کاهش دهد.

Mineral oil: ممکن است جذب ویتامین E را کاهش دهد.

Multidrug-resistance(MDR)modifying agents:
براساس مطالعات کشت سلولی، گزارش شده است آلفا – توکوفرول فعالیت تعدیل کننده مقاومت به چند دارو (MDR) در عوامل شیمیایی حساس کننده مثل سیکلوسپورین A، وراپامیل، کلوفازیمین، B669, GF120918، دوکسوروبیسین و وین بلاستین را آنتاگونیزه می‌کند.

Neomycin: ممکن است در استفاده از ویتامین E اختلال ایجاد کند.

Orlistat: جذب ویتامین E را مهار می‌کند. جذب یک مکمل ویتامین E استات تقریباً تا 60% توسط ارلیستات مهار می‌گردد.
Sucralfate: با جذب ویتامین E تداخل می‌نماید.
Warfarin: ممکن است ویتامین E پاسخ ضد انعقادی را تقویت کند. در صورت لزوم باید INRs پایش شده و دوز وارفارین به طور مناسب تنظیم شود.
Zidovudine: ویتامین E ممکن است عوارض سرکوب کننده میلین توسط زیدوودین را اصلاح کند.

مکمل‌های غذایی

بتا کاروتن: برخی مطالعات احتمال می‌دهند مکمل‌های خوراکی بتا – کاروتن ممکن است سطوح سرمی آلفا – توکوفرول را کاهش دهند. گرچه مطالعات جدیدتر، گسترده تر و طولانی مدت تر نشان می‌دهند استفاده از مکمل‌های بتا کاروتن غلظت سرمی ویتامین E را تغییر نمی‌دهد.

صفرای خشک شده گاو: صفرای خشک شده گاو ممکن است جذب ویتامین E را افزایش دهد.

فیبر غذایی: مصرف مکمل فیبر غذایی ممکن است اثر آنتی اکسیدانی مکمل حاوی آلفا – توکوفرول و کاروتنوئیدها راکاهش دهد.

آهن: اغلب مکمل‌های آهن حاوی شکل فروس آهن اند. این کاتیون می‌تواند در صورت مصرف هم زمان با ویتامین E غیر استریفیه، آن را به فرم پرو – اکسیدان اکسید کند. این تأثیر روی ویتامین E استریفیه (آلفا – توکوفریل استات وسوکسینات) رخ نمی‌دهد.

تری گلیسرید با زنجیره متوسط: تری گلیسرید با زنجیره متوسط، اگر هم زمان با ویتامین E مصرف شود، ممکن است جذب آن را افزایش دهد.

فیتوسترول‌ها و فیتوستانول‌ها شامل بتا – سیتوسترول و بتا سیتوستانول: فیتوسترول‌ها وفیتوستانول‌ها ممکن است سطوح پلاسمایی ویتامین E را کاهش دهند.

ترکیبات فنولیک گیاهی وفلاونوئیدها: این مواد ممکن است در واکنش‌های حلقوی احیا شرکت کرده و به حفظ سطوح ویتامین E احیا شده کمک کنند.

اسیدهای چرب چند غیر اشباعی (PUFAs): مکمل‌های اسیدهای چرب چند غیر اشباعی شامل آلفا – لینولنیک اسید (در روغن تخم کتان وروغن پریلا)، گاما – لینولنیک اسید (در روغن گل گاو زبان، روغن انگور سیاه، روغن گل پامچال) دوکوزا هگزانوئیک اسید، ایکوزاپنتانوئیک اسید و لینولئیک اسید کونژوگه ممکن است نیاز به ویتامین E را افزایش دهند. در برخی بیماران این نیاز، با مصرف روزانه حداقل 15 میلی‌گرم دِ-آلفا-توکوفرول یا 30 میلی‌گرم dl- آلفا – توکوفرول تأمین می‌شود.

سلنیوم: سلنیوم ممکن است دارای اثرات سینرژیستی با ویتامین E باشد. 

ویتامین C: ویتامین C ممکن است ویتامین E را ذخیره نماید. به نظر می‌رسد این ویتامین درکنار سایر آنتی اکسیدان‌ها از جمله گلوتاتیون، آلفا – لیپوئیک اسید و کوآنزیم Q10 در مجموعه‌ای به نام شبکه آنتی اکسیدانی شرکت دارد و به تولید مجدد آلفا – توکوفرول احیا از رادیکال توکوفروکسیل کمک می‌کند.

غذاها

چربی‌های چند غیر اشباعی رژیم غذایی: دریافت بالای اسید‌های چرب چند غیر اشباعی باید با میزان بالای ویتامین E دریافتی همراه باشد تا از اکسیداسیون این چربی‌ها پیشگیری گردد. 
Olestra: اولسترا که یک جایگزین چربی است، جذب ویتامین E را مثل سایر ویتامین‌های محلول درچربی A، D و K، کاروتنوئیدها و فلاونوئیدها مهار می‌کند. اضافه شدن ویتامین E, D, A (آلفا – توکوفرول) و K به اولسترا تا حدودی این وضعیت را جبران می‌کند.

گیاهان

گیاهانی مثل سیر و جینکو فعالیت آنتی ترومبوتیک دارند. استفاده هم زمان از دوزهای بالای ویتامین E و این گیاهان ممکن است اثرات ضد ترومبوزی این گیاهان را تشدید کند.

اوردوز

گزارشی مبنی بر اوردوز ویتامین E در هیچ فرمی وجود ندارد. 

دوز و نحوه مصرف

چندین فرم از ویتامین E به صورت تجاری در دسترس است. این اشکال به صورت مکمل‌های غذایی یا غذاهای فراویژه و غنی شده موجودند. در جدول زیر این اشکال و نام رایج آن‌ها فهرست شده است.

******

منبع: سامانه مکمل شناسی 


بسته های ویژه خبری را دنبال کنید : ویتامین ای بارداری تیروئید ویتامین ث ویتامیت آ ویتامین دی

پیشنهاد خواندنی

files-news-673964kam-khooni[6f468d049c59af5933dc63325dacf37c].jpg مشاهده
سمی و یا ایمن بودن فروس بیس گلیسینات؟