موارد مصرف کنجد

موارد منع مصرف
لیگنان‌های دانه‌ی کنجد در افرادی که مبتلا به حساسیت نسبت به هریک از اجزای یک محصول دارای لیگنان دانه کنجد هستند، منع مصرف دارد.

موارد احتیاط 
زنان باردار و مادران شیرده باید از مصرف مکمل‌های لیگنان کنجد تا زمانی که مطالعات طولانی‌مدت در زمینه ایمنی آنها انجام شود، خودداری کنند.
مردان مبتلا به سرطان پروستات یا هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات (BPH) باید قبل از تصمیم به مصرف مکمل لیگنان دانه‌ی کنجد با پزشک خود مشورت کنند. زنان مبتلا به تومورهای گیرنده‌ی استروژنی مثبت باید در مصرف مکمل‌های لیگنان کنجد احتیاط کنند و فقط درصورت توصیه‌ی پزشک و تحت نظارت، از آنها استفاده نمایند.

تداخلات
داروها
Antibiotics: مصرف هم‌ زمان به همراه لیگنان‌های دانه‌ی کنجد می‌تواند باعث کاهش تولید لیگنان‌های پستانداران، انترولاکتون (ENT) و انترودیول (END) از لیگنان‌های دانه‌ی کنجد شود.
Diclofenac: لیگنان کنجد، سسامول، آسیب حاد معده ناشی از دیکلوفناک را در موش‌های صحرایی بهبود می‌بخشد. این عمل را به‌واسطه‌ی اثر آنتی‌اکسیدانی مستقل از سیکلواکسیژناز انجام می‌دهد.

مکمل‌های غذایی

مشخص شده است که دوز منفرد لیگنان‌های دانه کنجد سسامین و سسامولین (mg136) ترشح ادراری گاما ـ توکوفرول هم‌زمان تجویز شده را در مطالعه انسانی کاهش می‌دهد. لیگنان‌های دانه کنجد، سسامین و سسامینول غلظت‌ گاماتوکوفرول در بافت‌ها و سرم موش‌های صحرایی را افزایش می‌دهد، ساخت متابولیت گاماتوکوفرول، 2 و 7 و 8 و تری‌متیل ـ2 (′2 ـ کربوکسی‌اتیل) ـ6ـ هیدروکسی کرومان (گاما ـ CEHC) و ترشح آن به ادرار را مهار می‌کند و این کار را به واسطه‌ی مهار متابولیسم وابسته به سیتوکروم P450-CYP3A وابسته به متابولیسم گاماتوکوفرول انجام می‌دهد.

سسامین رژیم غذایی، دوکوهگزانوئیک اسید (DHA) و ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA) به‌صورت سینرژیک، بیان ژن آنزیم‌های شرکت‌کننده در اکسیداسیون اسید چرب پراکسیزومال کبدی در موش‌های صحرایی را افزایش می‌دهد، امّا بیان ژن آنزیم‌‌های درگیر در اکسیداسیون اسید چرب میتوکندریایی را افزایش نمی‌دهد.

ویتامین E (آلفا ـ توکوفرول) و سسامین به‌صورت سینرژیک فشارخون را پایین می‌آورند و استرس اکسیداتیو و ترومبوژنز مغزی را در موش‌های مبتلا به پرفشاری خون خود به‌خودی (SHR) در معرض سکته مغزی کاهش می‌دهند.

توکوتری انول رژیم غذایی می‌تواند آسیب پوستی القایی با UVB را در موش‌های بدون مو کاهش دهد و سسامین اثر توکوتری انول را افزایش می‌دهد. در مطالعه‌ای نشان داده شد که توکوتری انول نسبت به D ـ آلفا توکوفرول به‌صورت قوی‌تری از پوست محافظت می‌کند. مشاهده شد که سسامین، آلفا ـ و گاما ـ توکوتری انول بیشتری در پوست موش‌های تغذیه شده با رژیم آلفا ـ و گاما ـ توکوتری انول به همراه سسامین ایجاد می‌کند.

این مطلب نشان داده شد که تغذیه موش‌ها با لیگنان‌های کنجد، سسامین و سسامینول، به همراه یک رژیم ضعیف از D ـ آلفا توکوفرول یا گاما ـ توکوفرول، میزان آلفا ـ توکوفرول یا گاما ـ توکوفرول را به‌ترتیب در پلاسما، کبد، کلیه و مغز بالا می‌برد.

هنگامی‌که لیگنان‌های دانه‌ی کنجد با لیگنان بذر کتان، سکوایزولاریسیرزینول دی گلیکوزید (SDG) یا لیگنان صنوبر، 7 ـ هیدروکسی ماتا ای رزینول (HMR) جایگزین می‌شود، هیچ گونه تغییری در سطوح آلفا- توکوفرول یا گاما- توکوفرول مشاهده نمی‌شود.

به‌صورت قابل توجهی هم SDG و هم HMR لیگنان‌های نوع دی‌بنزیل بوتیرولاکتون هستند درحالی‌ که لیگنان‌های کنجد، لیگنان‌هایی از نوع تتراهیدروفوروفوران می‌باشد.

غذاها 
هیچ تداخل شناخته شده‌ای وجود ندارد.

گیاهان
در یک مطالعه بالینی انسانی مشخص شد که عصاره توت Schisandra chinensis هنگامی که با سسامین ترکیب شود، ویسکوزیته خون را کاهش می‌دهد و سیالیت خون را بهبود می‌بخشد.

اوردوز
گزارشی مبنی بر اوردوز وجود ندارد.

دوز و نحوه مصرف

سسامین وسایر لیگنان‌های دانه کنجد در مقادیرmg400 ـ mg300 به‌صورت روزانه برای دوره‌‌های زمانی طولانی مورد مطالعه قرار گرفتند و هیچ عارضه جانبی مشخصی گزارش نشد. با این حال، دوز بهینه برای مصرف انسان مشخص نیست. مقدار سسامین در دانه‌های کنجد به طور میانگین حدود 4 میلی‌گرم در هر گرم است.

سسامین در کپسول‌های mg500 در دسترس است و توسط بدن ‌سازان برای کاهش وزن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

************

منبع: سامانه مکمل شناسی 


بسته های ویژه خبری را دنبال کنید : کنجد بارداری سرطان ویتامین ای فشار خون سلامت پوست

پیشنهاد خواندنی

files-news-673964kam-khooni[6f468d049c59af5933dc63325dacf37c].jpg مشاهده
سمی و یا ایمن بودن فروس بیس گلیسینات؟